Kertasníkir snýr aftur

k e r t a s n í k i r   s n ý r   a f t u r

i

lausamjöll leikur um fótspor í snjó

hó! hver var hér?

var það krummi þó með skarðan skó?

var það skollan mjó með veiðikló?

hó! hver var hér?

það var sá sem hljóp í burt og hló

hó!

ii

ég náði loks heim eftir gönuhlaup

yfir harðfenni og hjarn

í nóttinni

í jarðhúsinu húktu bræðurnir tólf

við grjóthelluna loppnir

og langþreyttir

í nóttinni

þegar ég sótti fenginn í skjóðuna

fylgdu glyrnurnar hönd minni

í myrkrinu

ég lyfti djásninu hróðugur

tyllti á steinborðið

og tendraði ljós

í myrkrinu

þeir beygðu sig fram og birtust

úfinskeggjaðir - önugir

í ljósinu

ylurinn slétti úr grettunum

uns kámugir sveinarnir

kumruðu: „jólin“

í ljósinu

*

sjálfur settist ég í hellismunnann

og naut þess sem eftir var

af kertunum

ég deildi því með refnum og hrafninum

öllum þykir okkur betra

bragðið en ljósið

af kertunum

iii

hó!

ef gáirðu undir hægri vindskeið

hússins vestanmegin

sérðu krotað:

“kertasníkir var hér!”

---